«زنان ضد زن و وزرای جاعل»
انتشار: سه شنبه ۲۴ شهریور ١٣۸۸- 15 سپتامبر 2009
«زنان ضد زن و وزرای جاعل»
مهدی در وبلاگ «جمهور»، انتخاب وزیر زن در کابینه جدید محمود احمدی نژاد و حضور برخی وزرای جدید را به چالش کشیده و در پستی تحت عنوان «زنان ضد زن و وزرای جاعل»، آنها را مورد داوری قرار می دهد و می نویسد:
"...نگاهی به ترکیب کابینه ی قبلی احمدی نژاد موید این واقعیت است که بدون توجه به مرد و یا زن بودن وزرا، ظرفیت دولت وی تنها گنجاییش مدیران بی تدبیر و کم بینه را دارد که قدرت عرض اندام در برابر احمدی نژاد را نداشته باشند.
... دولت کودتایی دهم ، دولتی یک نفره خواهد بود. دولتی با بیست چند وزیر تشریفاتی. احمدی نژاد رویای ریاست جمهوری مطلقه دارد."
سه شنبه ۲۴ شهریور ١٣۸۸- 15 سپتامبر 2009
ارتباط با آمریکای لاتین، «بازی با حیات کاپیتالیسم»
روح الله امین آبادی، در وبلاگی تحت عنوان «بسیج جهانی»، ارتباطات حسنه ی جمهوری اسلامی و برخی کشورهای آمریکای لاتین (مانند ونزوئلا) را نوعی پیروزی دانسته و بنظرش «بازی با حیات كاپیتالیسم» خواهد بود. وی در توجیه نظر خود تحلیلی بدین گونه ارائه می کند:
"... مطالعه رفتار خارجی كشورهای آمریكای لاتین، بیانگر این واقعیت است كه تحت تاثیر شرایط پس از جنگ سرد، گرایش جدیدی در میان كشورهای این منطقه با هدف ارائه تعریفی جدید از جایگاه آن در جهان و زدودن عنوان «حیاط خلوت» (Back yard) آمریكا شكل گرفت و به سرعت گسترش یافت...و امروزه بسیاری از مولفه های سیاست خارجی در آمریكای لاتین، می تواند نقطه همگرایی جمهوری اسلامی ایران با این منطقه باشد... دنباله های داخلی دشمنان جمهوری اسلامی، در طی سال های اخیر سعی كرده اند با استفاده از روش های عملیات روانی، روابط ایران - آمریكای لاتین را كم اهمیت و بی ارزش جلوه دهند. حتی در مواردی برخی رسانه ها دست به استهزای هوگوچاوز در طول مدت اقامت وی در تهران زده اند. این جریان نفاق داخلی سعی دارد این فرضیه را القا كند كه منافع ملی ایران فقط در گرو روابط با كشورهای اروپایی است؛ اما حقیقت این است كه كشورهای غربی به هیچ رو بازار خود را به روی محصولات ایران نخواهند گشود..."
سه شنبه ۲۴ شهریور ١٣۸۸- 15 سپتامبر 2009
«در روان شناسی آزادگی»
حامد در وبلاگ «یک لیوان چای داغ»، نگاهی دارد به دلیل تغییر مواضع شخصیتهای تندرو و انقلابی اوایل انقلاب به اصلاح طلبی. او با مقایسه برخی اصولگرایان افراطی زمان حال با اصلاح طلبان فعلی که در اول انقلاب رادیکال بوده اند، به تحلیلی خاص می رسد:
"... سوال این است که چه فرقی بین تندروهای آن دهه با سرکوبگران الان است؟ آیا سعید حجاریان دهه شصت با صادق محصولی این روزها تفاوتی دارد/ندارد؟ چرا بسیاری از انقلابیهای آن موقع الان شجاعانه پای مطالبات آزادیخواهانه ایستادهاند و هزینه میدهند؟ آیا این تفاوت بین آدمهای آن دهه و این روزها فقط یک تصادف است یا میتوان ریشههایی از تفاوتهای شخصیتی و فکری را از دل تاریخ بیرون کشید و حتی این تفاوتهای ظریف و غیربدیهی را در آن روزها هم ردیابی کرد؟ من سالها است که به دنبال جواب این سوالم و شواهد و فرضیههایم را از خلال گفت و گوها و خواندههایم در ذهنم انباشتهام. هنوز نمیتوانم چیزی بنویسم چون تئوری منسجمی ندارم ولی حداقل میدانم یک سوال خیلی مهم وجود دارد.چه عواملی توضیح میدهد آیا یک فرد یا جریان تندرو میتواند ده یا بیست سال بعد آزادیخواه و/یا برابرطلبی جدی و صادق شود؟..."
سه شنبه ۲۴ شهریور ١٣۸۸- 15 سپتامبر 2009
«به خاطر یک مشت دلار»
حسن رضا عباسی در پستی تحت عنوان «به خاطر یک مشت دلار» در وبلاگ «تلخند»، یکی از دلایلی اعتراض مهدی کروبی و اصلاح طلبان به وضع فعلی را، «دور ماندن اصلاح طلبان از قدرت» و فهمیدن این نکته که «یه لقمه نون درآوردن ،زحمت داره» می داند. وی با حمله به کروبی و افشاگری های او پیرامون شکنجه و تجاوز در بازداشتگاهها می نویسد:
"... هیچکس نباید توقع داشته باشد که ایشان خرج سرویس اطلاعاتی اسقاطی و شکم های برآمده ودهن های چرب اطرافیانش را با عرق جبین وکار وزحمت فراهم کند.!..کروبی درماجراهای اخیر نشان داده که دیگر به افرادی نظیر سازگارا و نوریزاد ومحمدی اجازه نمی دهد که دلارهای بی زبان سیا و mi6 را تنها تنها بالا بکشند وبه ریش همه بخندند! هرچه باشد دروغهایی که ایشان می گوید هم بومی تر و امروزی تر است و هم ازدهان کسی بیرون می آید که نامش کروبی است..."
سه شنبه ۲۴ شهریور ١٣۸۸- 15 سپتامبر 2009
«اوباما به ایران برود»
نویسنده «حاجی کنزیگتون» نیز، در پستی از وبلاگش با توجه به چند واقعه تاریخی مانند «سفر نیکسون به چین و ریگان به شوروی» معتقد می باشد ممکن است طبق این الگو، «اوباما هم باید از خر سی ساله پایین بیاد و بره تهران.» وی با توجه به مسائل داخلی ایران، تحلیلی نیز ارائه می دهد و می نویسد:
"...ولی فکر می کنم یه مشکل هست: اگه اوباما بدون پیش شرط درباره لزوم بهبود حقوق بشر در ایران با احمدی نژاد آشتی کنه، همین به ادعای آمریکا درباره پیشگام بودن در دفاع از حقوق بشر و دموکراسی در دنیا لطمه می زنه.
ما که می دونیم این ادعا کشکه، ولی بهرحال آمریکایی ها دلشون به این خودفریبی خوشه. اما اگه «معامله بزرگ» صورت بگیره و ایران بشه یه عربستان و مصر دیگه واسه آمریکا، تکلیف مردم که حق برگزاری انتخابات آزاد و آزادی بیان ندارند، چی می شه؟"
سه شنبه ۲۴ شهریور ١٣۸۸- 15 سپتامبر 2009
«می شود آیا؟»
یک دختر وبلاگ نویس اهل شهر ورس افغانستان، که اسم وبلاگش «دختر ورسی» است، دردمندانه در مورد اجبار و سخت گیری های محیطی برای دختران و زنان افغان می نویسد. وی در اینباره خاطرنشان می کند:
"... می شود آیا؟
که برقع نشانه ای برای نشان دادن زن افغان نباشد!
سه شنبه ۲۴ شهریور ١٣۸۸- 15 سپتامبر 2009